صفحه اصلی تازه ها جستجو تماس با ما Language Bar فارسی English
 
 
 
معمای الکتریکی شماره 7 – آیا طراحی Over design همیشه از لحاظ فنی بهتر است؟
مدار به نحوی طراحی شده است که کنتاکت های راه انداز رله ها هر یک نسبت به راه اندازی و رها نمودن رله اختصاصی خود مطابق شکل زیر عمل کند.

دیود مورد اشاره در شرایط عملکرد کنتاکت C1 ، واسطه وصل رله R2 نیز می باشد. دیود پس از گذشت مدتی از کارکرد مدار می سوزد و فرد مسئول تعمیرات سعی می کند دیود مذکور را با نوع مشابه جایگزین نماید. اما او قادر به یافتن دیودی با همان مشخصات قبلی نیست. او در بازار دیودی با مشخصات الکتریکی ظاهراً بهتر می یابد. دیود جایگزین از مشخصات ولتاژی دیود قبلی برخوردار است اما جریان نامی آن (جریان قابل تحمل عبوری از دیود) بسیار بیشتر از دیود قبلی است.
به هر حال پس از نصب دیود جدید مشکلاتی در نحوه عملکرد مدار پیدا می شود . مثلاً هر گاه به اقتضای شرایط لازم باشد هر دو رله توسط کنتاکتهای مربوطه راه اندازی شوند، چنانچه کنتاکت C1 بدون باز شدن کنتاکت C2 باز شود، بر خلاف انتظار رله R1 رها نشده و همچنان در وضعیت وصل باقی می ماند.

به نظر شما چرا با وجود استفاده از دیود بهتر و گرانتر نتیجه مطلوب حاصل نشده است ؟
نویسنده : حمید - از: فیروزآباد فارس
 
#1
ساعت: 17:09 - تاریخ: 8 مهر 1386
دلیل این موضوع بالا بودن جریان نشتی دیود جدید است. می دانیم که بوبین رله پس از وصل شدن با جریان بسیار اندکی وصل می ماند و لذا در اینحالت جریان معکوس دیود به حدی است که می تواند r1 را بسته نگه دارد. 
نویسنده : بنیامین - از: ایران
 
درج پاسخ

 
 
تغییر زبان :